محمد بن هندوشاه نخجوانى

26

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

شريفه ما را « 1 » بر ان مجبول و مفطور ديده و دانسته و از اسلاف خويش مشاهده كرده در رعايت آن تومان و تقويت امراء « 2 » هزاره و صده و محافظت لشگريان « 3 » بذل جهد و صرف وسع « 4 » واجب دانسته اقتفاء آثار معدلت و نصفت بر خود لازم شناسد و وظايف و جامگيات ايشان را كه در دفاتر ديوان مقرر « 5 » و مجرى باشد سال بسال بر مواضع مرجوّ الحصول ستاند « 6 » و به ترتيب اسبان « 7 » و اسلحهء « 8 » ايشان مستغرق گرداند و چنان سازد كه بوقت ركوب عساكر منصوره از هيچ چيز بازماندگى نبرند « 9 » بدان سبب اين حكم صادر شد تا ازين تاريخ باز امراء « 10 » هزاره و صده و دهه « 11 » و لشكريان آن تومان ( * ) او را امير تومان « 12 » دانسته درين « 13 » امور كه ذكر رفت رجوع كلى با او كنند و از سخن و صواب ديد او تجاوز ننمايند و بهر وقت كه جار او برسد شب و روز ناگفته مرتب و مستعد برنشينند و به دو ملحق شده « 14 » بوظيفهء كيجاميشى « 15 » قيام نمايند و رسمى

--> ( 1 ) پ : حذف شده . ( 2 ) ج : حذف شده . ( 3 ) ث : حذف شده . ( 4 ) ب : وسع را ، ت : وسع ان . ( 5 ) پ - و محرّر : افزوده . ( 6 ) ت : نوشته بستانند ( 7 ) ب : ايشان ، ج : حذف شده . ( 8 ) ج - و ما يحتاج : افزوده . ( * 9 ) - آ : باز نماند ، ب : باز ماند كه مر ، ت : بازماند كه نبرد . ( 10 ) ب : امر او . ( 11 ) ث : ده . ( * 12 ) پ : حذف شده ، ت : او را ميران تومان . ( 13 ) ت : در ( 14 ) - آ ت : شوند و ، ب : حذف شده . ( 15 ) ب : ل ؟ ؟ ؟ حاميشى ، پ : ياساميشى ، ت : كيجاميسى .